Όσοι βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ περιμένοντας  ένα ήσυχο απόγευμα και μια εύκολη νίκη στο ντεμπούτο του Β.Αγγέλου στο πάγκο του ΑΡΗ μας διαψεύσθηκαν και αντί για αυτό παρακολούθησαν ένα αγχωτικό παιχνίδι που κράτησε 2 ολόκληρες ώρες και πήγαινε πόντο πόντο μέχρι το σφύριγμα της λήξης. Ευτυχώς στο φινάλε οι παίκτες μας φάνηκαν ψύχραιμοι από την γραμμή των βολών και να πάρουν την νίκη έστω και με περιπετειώδη τρόπο αποφεύγοντας να σημειώσουν άλλη μια ιστορική ήττα.

Από το ξεκίνημα του αγώνα τίποτα δεν έδειχνε όλα αυτά που θα ακολουθούσαν, αντιθέτως με αρκετά καλή κυκλοφορία της μπάλας και πλουραλισμός στην επίθεση η ομάδα πήρε προβάδισμα στο σκορ και ανέβαζε διαρκώς την διαφορά. Μάλιστα ο Β.Αγγέλου βλέποντας την διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες άρχισε τις αλλαγές, μοιράζοντας τον χρόνο στους παίκτες του και δοκιμάζοντας σχήματα. Και ενώ όλα έδειχναν ότι θα κυλήσουν ομαλά στο τρίτο δεκάλεπτο ήρθε το γνωστό μπλακ άουτ για την ομάδα και ξαφνικά τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά. Τα πολύ καλά ποσοστά ευστοχίας του Α' ημιχρόνου πήγαν περίπατο στο Β ημίχρονο και το καλάθι του Ηλυσιακού έμοιαζε σαν παραθυράκι με τα στόρια κατεβασμένα... Κάτι λογικό μιας και οι περισσότερες επιθέσεις γινόταν με τη λήξη των 24 δευτερολέπτων υπό δύσκολες συνθήκες. Στην συνέχεια άρχισε να μιλάει το άγχος και τα πράγματα να γίνονται ακόμη πιο δύσκολα. Στο τέλος η ψυχραιμία του Βεργίνη αλλά και η μαχητικότητα του Ασημακόπουλου  αποδείχθηκαν αρκετά για να κάμψουν την αντίσταση του μαχητικού  Ηλυσιακού που βρήκε απέναντι του έναν προβληματικό ΑΡΗ και προσπάθησε να το εκμεταλλευτεί.

Το συμπέρασμα που βγαίνει για ακόμη ένα παιχνίδι είναι ότι αυτή η ομάδα έτσι όπως είναι δύσκολα θα προχωρήσει και ακόμη και οι θεωρητικά καλές μεταγραφές μάλλον δεν θα μπορέσουν να αποδώσουν τα αναμενόμενα εγκλωβισμένοι στο άγχος και στις απαιτήσεις που έχει μια μεγάλη ομάδα όπως είναι ο ΑΡΗΣ. Δεν ξέρω αν με την  πάροδο του χρόνο παίκτες όπως ο Πελεκάνος και ο Πάσαλιτς καταλάβουν ότι πρέπει να πάρουν περισσότερες πρωτοβουλίες ή θα χαθούν στην μετριότητα. Ενώ από την άλλη ο βελτιωμένος σήμερα Βεργίνης που έχει και την περσινή εμπειρία ίσως τελικά φέτος να μπορέσει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο μιας και γνωρίζει καλύτερα από τους υπόλοιπους τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν στον ΑΡΗ μας. Λίγο δύσκολα να καταφέρει να αλλάξει αυτή την εικόνα ο Αγγέλου μιας και το πρόβλημα μοιάζει να είναι κυρίως των παικτών που παγώνουν μόλις βρουν τα δύσκολα. Μοναδική γιατρειά μοιάζει την δεδομένη χρονική στιγμή η ενίσχυση της ομάδος αλλά και πάλι με αναγκαστικές επιλογές τύπου Χαντ που με το καλημέρα επιβεβαίωσε τις φήμες περι τραυματισμού το μέλλον μοιάζει δυσοίωνο. Μια κατάσταση που επηρεάζει άπαντες στον σύλλογο. Τόσο στην κερκίδα όπου τα 1500 άτομα που βρέθηκαν στο Παλέ έφυγαν εκνευρισμένα όσο και στην διοίκηση που βλέπει την τεράστια προσπάθεια που κατέβαλλε να αποτυγχάνει από πολύ νωρίς μιας και για την ώρα δεν μπορεί να συγκινήσει κανέναν. Όπως και να έχει ΑΡΗΣ σημαίνει μαχητής και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάει κανείς. Είτε είναι απλός οπαδός είτε είναι μέλος της διοίκησης...